การปรับปรุงความกลัวการหกล้มของผู้สูงอายุต้องอาศัยความพยายามร่วมกันของทั้งผู้สูงอายุและผู้ดูแลครอบครัว โดยมีการแทรกแซงหลักๆ ได้แก่ การบำบัดพฤติกรรมทางปัญญาและการแทรกแซงการออกกำลังกาย

ผู้สูงอายุกลัวล้มทำอย่างไร?

การปรับปรุงความกลัวการหกล้มของผู้สูงอายุต้องอาศัยความพยายามร่วมกันของทั้งผู้สูงอายุและผู้ดูแลในครอบครัว โดยมีการแทรกแซงหลักๆ ได้แก่ การบำบัดพฤติกรรมทางปัญญาและการแทรกแซงการออกกำลังกาย

การบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา：

ผู้สูงอายุจำนวนมากมีความกลัวการหกล้มเนื่องจากการรับรู้ผิดๆ เกี่ยวกับการหกล้มมากเกินไป จึงจำเป็นต้องช่วยให้ผู้สูงอายุมีการรับรู้ที่ถูกต้องเกี่ยวกับการหกล้ม ตัวอย่างเช่น เราต้องเปลี่ยนความเชื่อที่ไร้เหตุผล เช่น 'ถ้าคุณออกกำลังกาย คุณจะหกล้ม' และ 'ถ้าคุณหกล้ม คุณจะกระดูกหัก' เป็นต้น และช่วยให้พวกเขาเปลี่ยนการรับรู้ผิดๆ และลดความกลัวและความวิตกกังวลในการหกล้มได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยความเชื่อที่สมเหตุสมผลว่าพวกเขาจะไม่หกล้มหากออกกำลังกายตามหลักวิทยาศาสตร์ การใช้ความเชื่อที่สมเหตุสมผลว่า 'การออกกำลังกายตามหลักวิทยาศาสตร์ไม่ทำให้หกล้ม' จะช่วยให้ผู้สูงอายุเปลี่ยนความเข้าใจผิดๆ ลดความกลัวการหกล้มและความวิตกกังวลได้อย่างมีประสิทธิภาพ และก้าวไปสู่ขั้นตอนแรกในการเอาชนะความกลัวการหกล้มจากมุมมองทางจิตวิทยาอย่างกล้าหาญ

การแทรกแซงการออกกำลังกาย：

เมื่อผู้สูงอายุหกล้ม พวกเขาจะกลัวที่จะล้ม และมักจะเคลื่อนไหวร่างกายน้อยลงหรือไม่เคลื่อนไหวเลย ปฏิกิริยาแรกคือ พวกเขาจะไม่รู้ตัวว่าความกลัวจะเพิ่มความเสี่ยงในการล้มอีกครั้งอย่างมาก การป้องกันและเสริมสร้างความแข็งแรงให้กล้ามเนื้อขาเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการป้องกันการหกล้ม การออกกำลังกายเป็นวิธีหนึ่งที่จะช่วยให้ผู้สูงอายุสามารถออกกำลังกายเพื่อทรงตัว ฝึกความแข็งแรง เป็นต้น โดยผ่านการออกกำลังกายแบบเคลื่อนไหว

การฝึกความแข็งแรงที่เหมาะสมสามารถช่วยให้ผู้สูงอายุปรับปรุงสมดุลและเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ซึ่งในทางกลับกันสามารถมีบทบาทสำคัญในการป้องกันการหกล้มและบรรเทาภาวะกระดูกพรุน ผู้สูงอายุยังสามารถลดความเสี่ยงในการหกล้มได้โดยการปรับปรุงเสถียรภาพทางร่างกายด้วยการออกกำลังกาย เช่น ไทชิและสแควร์แดนซ์